Μενού

Η ιστορία του Leo 80M που κινδυνεύει να εξαφανιστεί

Shares 27

λεοπάρδαλη

Σε παγίδα λαθροθήρων Ρώσοι δηνοριοφύλακες βρήκαν τον περασμένο Ιούνιο ένα πληγωμένο κουτάβι, μια λεοπάρδαλη της Άπω Ανατολής. Απελευθέρωσαν το μικρό και το παρέδωσαν σε επιστήμονες του Κέντρου για την Αποκατάσταση και την Επιστροφή τίγρεων και άλλων σπάνιων ζώων.

Εκεί ξεκίνησε αγώνας για τη ζωή του: η μικρή λεοπάρδαλη υποβλήθηκε σε περίπλοκη επέμβαση με τους κτηνιάτρους να αμφιβάλλουν ως προς το εάν θα κατάφερναν να σώσουν το πόδι της, που είχε πιαστεί στην παγίδα. Το ζώο έχασε τρία δάχτυλα, οι γιατροί όμως κατάφεραν σώσουν το πόδι του.

Το γιατρεμένο ζώο πήρε το παράξενο για μας όνομα – Leo 80M. Οφείλεται στο ότι μέχρι τον Ιούνιο του 2015, οι επιστήμονες γνώριζαν την ύπαρξη μόνο 79 μελών αυτού του υποείδους της λεοπάρδαλης, καθώς είχαν καταγραφεί με κάμερες οι κινήσεις τους.

Όταν οι εργαζόμενοι του πάρκου «Γη της Λεοπάρδαλης» ανέλυσαν το μοτίβο που υπήρχε στα πλευρά του ζώου, αποδείχθηκε ότι το μωρό δεν έμοιαζε καθόλου με κάποια από τις γνωστές λεοπαρδάλεις. Ως εκ τούτου, στο όνομά του, Leo (από τη λέξη leopard), προστέθηκε ο αριθμός 80, ο αύξων αριθμός του στη βάση δεδομένων, και το γράμμα Μ που δείχνει το αρσενικό είδος.

Στο πάρκο «Γη της Λεοπάρδαλης» ζουν ήδη πολλά αδέλφια του Leo 80M, ανώνυμες λεοπαρδάλεις με τις κωδικές ονομασίες Leo 54F, Leo 59M, Leo 55F.

Τον πρώτο καιρό, ο Leo 80M ήταν σε καραντίνα υπό την επίβλεψη των ειδικών του πάρκου. Η μικρή λεοπάρδαλη γρήγορα ανάρρωσε, άρχισε να κινείται, έτρωγε κανονικά και μέσα σε τρεις εβδομάδες πήρε 12 κιλά. Όταν έγινε σαφές ότι πλέον δεν κινδυνεύει η ζωή του, αφέθηκε ελεύθερος σε ανοικτό πάρκο.

Μπροστά του είχε ένα δύσκολο έργο: έπρεπε να μάθει να χρησιμοποιεί από την αρχή το πόδι του και να κυνηγάει μόνος του. Την πρώτη εβδομάδα ο Leo 80Μ ξεκίνησε με δύο ζωντανά κουνέλια και, παρά το ακρωτηριασμένο πόδι, κατάφερε να τρέξει με τα δύο κουνέλια και σε λίγο καιρό, άρχισε να τρέχει και με ελάφια Σίκα.

Για να επιβιώσει στην άγρια φύση, ένα θεραπευμένο αρπακτικό πρέπει πρωτίστως να παραμείνει άγριο αρπακτικό. Έτσι δεν πρέπει μόνο να είναι σε θέση να κυνηγάει, αλλά και να ξεχάσει εντελώς εκείνους που του έσωσαν τη ζωή. Για τον Leo 80Μ ο άνθρωπος πρέπει να είναι εχθρός, πρέπει να τον αποφεύγει, απαγορεύεται να τον εμπιστεύεται. Οποιαδήποτε επαφή με τους διασώστες μπορεί να είναι επικίνδυνη για τη ζωή της λεοπάρδαλης στην άγρια φύση.

Πέρασαν πάνω από έξι μήνες από την ημέρα που σώθηκε από τους συνοριοφύλακες από την παγίδα των λαθροθήρων. Ο Leo 80Μ ζει στο ανοιχτό πάρκο, απομονωμένος από τους ανθρώπους, κυνηγάει όπως έκαναν οι άγριοι συγγενείς του και η απουσία τριών δαχτύλων στο πόδι δεν τον εμποδίζει να αναρριχάται στα δέντρα. Μόλις έπιασαν τα κρύα, άλλαξε τις συνήθειές του, τον περισσότερο χρόνο τον περνά σε ένα πέτρινο καταφύγιο.

Φέτος την άνοιξη ο Leo 80M είναι πιθανό να αφεθεί ελεύθερος στο φυσικό περιβάλλον. Επειδή όμως είναι ελάχιστες οι λεοπαρδάλεις που παραμένουν στην άγρια φύση, η τελική απόφαση για την τύχη του Leo 80Μ θα ληφθεί σε επίπεδο κράτους, – από την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία για την Εποπτεία των Φυσικών Πόρων.

Η λεοπάρδαλη της Άπω Ανατολής βρίσκεται στα πρόθυρα της εξαφάνισης. Για πολλά χρόνια μειώνεται σταθερά ο πληθυσμός της και στην αρχή του 21ου αιώνα η κατάσταση έγινε τραγική: αυτή τη στιγμή στη φύση απομένουν μόνο 30. Ο μεγαλύτερος εχθρός για τις λεοπαρδάλεις δεν είναι τα άλλα αρπακτικά. Ο κύριος λόγος για την εξαφάνισή τους είναι η λαθροθηρία και η εξαφάνιση του φυσικού τους οικοσυστήματος

Για την μελέτη, διατήρηση και αποκατάσταση του πληθυσμού της λεοπάρδαλης της Άπω Ανατολής ιδρύθηκε στη Ρωσία το 2011 η αυτόνομη ΜΚΟ «Λεοπάρδαλη της Απω Ανατολής». Τον Απρίλιο του 2012 κατασκευάσθηκε στην περιοχή του Πριμαρσκ εθνικό πάρκο, η «Γη της Λεοπάρδαλης», σε μια έκταση μεγαλύτερη των 2,6 εκατ. στρεμμάτων. Μέσα σε τρία χρόνια ο αριθμός των λεοπαρδάλεων έχει αυξηθεί σε 80, ωστόσο, για να δημιουργηθεί ένας σταθερός πληθυσμός, απαιτούνται τουλάχιστον 120.

Σήμερα στους ζωολογικούς κήπους σε όλον τον κόσμο ζουν λίγο περισσότερες από 200 λεοπαρδάλεις. Είναι όμως εξαιρετικά δύσκολο να αναπαραχθούν σε συνθήκες αιχμαλωσίας: Για να αναπαραχθούν υγιείς απόγονοι, πρέπει οι λεοπαρδάλεις να είναι από διαφορετικούς ζωολογικούς κήπους, συχνά όμως δεν συμπαθούν η μία την άλλη. Μέχρι στιγμής δεν έχουν φέρει αποτελέσματα ούτε οι προσπάθειες τεχνητής γονιμοποίησης.

Το 2015, το Υπουργείο Φυσικών Πόρων και Οικολογίας της Ρωσίας ενέκρινε το πρώτο πρόγραμμα για την επιστροφή στην πρώην επικράτεια του οικοτόπου της λεοπάρδαλης της Άπω Ανατολής.

(Η φωτογραφία είναι άλλης λεοπάρδαλης από τη «Γη της Λεοπάρδαλης», του Leo 11M, που σκοτώθηκε από αυτοκίνητο τον περασμένο Οκτώβριο)

newsbeast.gr

Shares 27
loading...

Σχόλια


Read more:
Close